ღ - เจ้าหญิง - ღ `` If You Want Me ``

posted on 30 Sep 2009 19:08 by che58rry

 

          ลันล๊า .. คือ .. สโลแกนของทริปนี้ ซึ่งแปลได้อีกความหมายนึง คือ เต็มที่กับทุกสิ่งที่ทำนั้นเอง ( เต็มที่ละต้องมีความสุขด้วยนะ ) ซึ่งเพื่อน ๆ ร่วมทริปที่เป็นอันทรงเกียรติร่วมกันตั้งให้ ทริปนี้ .. ชื่อ .. อาสาปลูกป่าอาหารสัตว์ ที่เขาหลวง จ.สุโขทัย พี่ ๆ ที่คิดโครงการคือ กลุ่มgivenorth ร่วมกับกองทุนไทย และ ก็เชิญญาติสนิท มิตรสหาย มาร่วมแจมและกระทำความดีกัน

กลุ่ม arsa-parttime ก็ร่วมตัวกันได้ 13 คน เจ๊เหมียว พี่พู่ น้องกี้ เจ้าหญิง พี่หวาน พี่จุ๊ น้องภัทร พี่ก๋อย ว่าน อัง เติ้ล จิ๊บ พี่อ้อม 

กลุ่มพอช. 9 คน นำทีมโดย พี่ประยงค์ ก้อง อ้อย ต่าย มุ่ย ชายเล็ก โน๊ต กุ๊กไก่ ป้าแอน

กลุ่มกองทุนไทย 2 คน มีพี่ตือ แอ๋ว

กลุ่ม givenorth 3 คน พี่เอ็ด พี่ไก่ ลุ่ย

คู่หูคู่ฮา พี่โอ พี่โม่  คู่สวีท พี่ปลากับพี่เฮาส์  เต้ยคุงฉายเดียว พี่อ้อ G2L

พี่ตุ๊กแกคนสวย และ น้องเก่งคนงาม จากศูนย์สาธิตการรณรงค์การใช้หญ้าแฝกในการจัดการลุ่มน้ำ

 ทีมงานรายการคนละไม้คนละมือ  พี่เอ้คนงาม พี่บี สอง และ เปิ้ล

( ขาดตกปกพร่องไคไปบ้างหรือเป่าไม่ทราบทักท้วงกันได้นะจ๊ะ )

          กลุ่มของเราเดินทางออกจาก กทม. ตอน 5 ทุ่มตรงจาก ปตท. สนามเป้า ไปถึงสุโขทัยก็ ตี 5 ก่า ๆ ได้รับการต้อนรับที่แสนจะอบอุ่น เจอพี่ไก่วิ่งเข้าไปกอด จ๊วบ ๆ มิสยู ไม่เจอกันหลายเดือนเชียว ( ใจดีเอาลูกเชอรี่แช่อิ่มจากเชียงใหม่ใส่กล่องมาฝาก ขอบคุณค๊าบ ... ) ภาระกิจแรกคือ .. การสร้างโรงหมักปุ๋ยชีวภาพ ก็ไม่ได้ทำอะไรมากเทปูน โปกปูน ขนทราย แต่ทุกคนก็ไม่มีย่อท้อกันเลย ร่วมแรงร่วมใจกันทำจนเทพื้นเส็ด อีกกลุ่มก็ปั้นก้อนดินที่เอาไว้ยิงเข้าป่า

 

    

  

  ก้อนดินที่นั้งปั้นกัน และ เมล็ดพันธ์พืชที่หามาได้ ได้นำมาปา และ ใช้หนังสติ๊กยิงเข้าป่า 

          วันแรกผ่านไปไวเหมือนโกหก งานเทปูนใช่ว่าจะเป็นเรื่องง่ายซะที่ไหน ครึ่งวันผ่านไปเหนื่อยล้ากันได้ที่ก็ได้เวลาพักผ่อนกันตามระเบียบพอตกเย็นฝนตกเป็นเทน้ำเทท่า ภาระกิจวันที่ 2 เริ่มขึ้น จากการเอาก้อนดินปาเข้าป่า บ้างก็ใช้หนังสติ๊ก และ ปลูกต้นไม้

 

 

  

           เสร็จจากการปลูกต้นไม้ . . เราก็ต้องเข้าประชุมกันอีกรอบประเมินผลจากการให้ในครั้งนี้ แนะนำตัว หน้าที่การงาน และสุดท้ายกล่าวปิดงาน สำหรับเรา . . ผลทีได้รับเกินความคาดหมาย ได้รู้จักเพื่อนเพิ่มขึ้น และที่สำหรับรับรู้ได้ว่าองค์กรการให้ได้เจริญเติบโตขึ้นอย่างเห็นได้ชัด คราวหน้า ฟ้าใหม่ ทุกคนก็สัญญากันว่าจะมาร่วมกะทำความดีกันอีก

ขอบคุณจริง ๆ กับการให้โดยที่ไม่ได้สร้างเป้าหมาย และคาดหวัง

แต่อย่างที่ได้รับกลับมาเกินความคาดหวังทุกครั้ง

ขอบคุณทุก ๆ คนที่ได้มาสร้างความทรงจำที่ดีให้แก่กัน

   EDIT

พ่อแม่ให้โอกาสเราได้ลืมตาดูโลก
ให้สิ่งที่มีค่า .. คือการให้ชีวิต
ให้ตัวเราได้ยืนอยู่บนโลกใบนี้
ย่างก้าวต่อไป จึงเป็นหน้าที่ของเรา ที่จะดูแลตัวเอง
รักตัวเอง .. เห็นคุณค่า เห็นความดี ของตัวเอง ( ไคมองไม่เห็นช่าวหัวมัน )
ทำให้ตัวเรามีความสุข โดยไม่เบียดเบียนไค
หากคราใดที่เรามีความทุกข์ ..
คนที่นำเราออกจากความทุกข์เป็นคนแรก .. คือตัวเราเอง
แค่ใครคนหนึ่งเดินจากชีวิตของเราไป
คงไม่มีคุณค่ามากพอที่จะทำให้เราสูญเสียทุกสิ่งไป
โดยเฉพาะดวงตาที่มองเห็นความดีงามของโลกและคนรอบข้าง  "